2 dni temu
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ogródek. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą ogródek. Pokaż wszystkie posty
niedziela, 9 lipca 2017
Moje życie w słoiku
Zazwyczaj życie w słoiku wyrasta mi samo, bez mojego udziału i w zasadzie wbrew moim zamiarom. Dziś pokażę wam takie, które sama zaszczepiłam na grunt słoika. I to bardzo dosłownie grunt, bo musiałam podsypać ziemią, żeby się przyjęło. A, czy tak właśnie jest, to okaże się dopiero za jakiś czas. Na razie widzę przez szybkę, że mech ma się dobrze. Kiedy go wkładałam do środka nie wyglądał zbyt szczególnie i szczerze wątpiłam, czy się zazieleni, ale dał radę. Mam nadzieję, że w nowym środowisku odżyje również widliczka.
Widliczka, to chyba najbardziej delikatna roślina z jaką miałam do czynienia. Zachwyciła mnie od pierwszego spojrzenia i oczywiście dałam się skusić na zakup.
Stojące doniczki, w równych rządkach na sklepowym regale, wyglądały niesamowicie z tymi swoimi korzeniami zewnętrznymi. Roślina ta wypuszcza bowiem u podstawy łodyżek cieniutkie, bezlistne pędy, do złudzenia przypominające korzonki. Dążą one w kierunku ziemi i kiedy natrafią na wilgotne podłoże, ukorzeniają się. Fajnie, nie? :)
Pochodzi z lasów tropikalnych Ameryki i niestety trzeba jej zapewnić 100% wilgotności powietrza do dobrego rozwoju. Nie można też dopuścić do przesuszenia podłoża. Zastanawiam się, co za geniusz marketingu wpadł na pomysł, żeby sprzedawać ją jako Wielkanocną (!) ozdobę w jednym z marketów! Musiałam trafić na świeżą dostawę roślinek, ponieważ już na drugi dzień przedstawiały sobą obraz nędzy i rozpaczy.
A tymczasem doczytałam dokładnie, co udało mi się kupić i ambitnie postanowiłam, że mój okaz nie padnie po miesiącu. Znalazłam jej idealne miejsce, dobrą osłonę i... przejęta tym, żeby jej nie przesuszyć - przelałam ją! Z mojego sporego krzaczka został jedynie fragment. Jedyne co mi pozostało, to spróbować uratować, to co przeżyło.
I w ten sposób doszliśmy do sedna - dżungli w słoju. Sama koncepcja zamykanych pejzaży, ogrodów w szklanych naczyniach, podobała mi się już od dawna. No to sobie zrobiłam :)
I uwierzcie, na jednym nie poprzestanę!
poniedziałek, 3 lipca 2017
W prowansalskim stylu
W Piaskownicy nowe wyzwanie - styl prowansalski. Prawda, że idealne na lato pachnące lawendą?
W styl ten ubrałam dwie osłonki, które będą latem umilać nam czas na zewnątrz, służąc na przykład jako wazony na zielska wszelakie.
Wczesną wiosną sklepy zarzucone są żonkilami, krokusami i hiacyntami w różnych, fikuśnych nieraz doniczkach. Często kupno samych osłonek jest dużo droższe niż w zestawie z sezonowymi kwiatami. Ja zawsze poluję na moment przecen, kiedy rośliny zaczynają już nie wyglądać i obsychają, a sklep chce się pozbyć towaru. W tym roku upolowałam tak cynkową konewkę i wanienkę.Tradycyjnie odleżały swoje nim przyszedł na nie czas. A przyszedł wraz ze słońcem i kwitnącą lawendą :) Styl prowansalski jest sielski i uroczy - dla mnie zdecydowanie bardziej na taras, czy balkon, niż do mieszkania. Zauroczenie wiejskimi klimatami i białymi, przecieranymi meblami już dawno mi przeszło. W zasadzie nawet na dobre się nie rozwinęło :)
Ale może macie własną wizję tego stylu? Zapraszam do Piaskownicy do zabawy, a poniżej mój gotowy zestaw :)
Dekupaż, jakby ktoś miał wątpliwości, wspomagany kolorowymi lakierami do paznokci oraz nitro transferem (literki) :P
piątek, 1 lipca 2016
Klimatycznie na tarasie (AP01)
Na szczęście i my coraz odważniej sięgamy po lampiony na letnie wieczory. Osobiście preferuję te z własnym, słonecznym źródłem zasilania. Zapalają się po zmroku i gasną, gdy już śpimy. Warto też czasem stworzyć nastrój i zapalić świece, nie tylko te odstraszające komary, ale i zwykłe. Żeby jednak nie chować ich przy każdej zmianie pogody i podmuchach wiatru postawiłam na beton! Wystarczyło kupić worek gotowej mieszanki dostępnej w każdym sklepie budowlanym za około 10 złotych, odłożyć kilka kubeczków po śmietanie i są - świeczniki z betonu :)
Mogą dodatkowo posłużyć za obciążniki :)
Ostrzegam tylko, że betonowe "rzeźby" potrafią uzależniać :D Co jeszcze u mnie powstało? Wkrótce zobaczycie :)
wtorek, 14 czerwca 2016
Kwietniowa mozaika
Tylko magnolie mi umknęły. Poraził je mróz w szczycie kwitnienia i w jedną noc wszystkie sczerniały.
I jeszcze trochę roślinek z Wrocławia :) Tulipany Calineczkowce (oczywiście nie tak się nazywają, ale wyglądały na takie, z których niejedna mała dziewczynka mogłaby by wyjść :)
czwartek, 21 kwietnia 2016
Marcowe kwiaty, o zieleninie 02 oraz świąteczna serwetka i baranek na trawie
To jeden z tych wpisów, który czekał na skończenie i się tak doczekał, że podzieliłam go na dwie części. A raczej rozdzieliłam go na dwa posty. Dwa całkiem różne wpisy, każdy z innej beczki.
Przechodząc jednak do sedna i trzymając się tytułu, będzie o marcowych kwiatach. Kolorem lutego był żółty natomiast marzec... marzec jest w fioletach. Zresztą popatrzcie sami :)
Zaczynało się niewinnie. Między innymi od moich ukochanych przebiśniegów.
Na koniec chmura, która nam towarzyszyła w drodze powrotnej na Dolny Śląsk. Piękna :)
Jeszcze jedno ogłoszenie :) Jak zauważyliście robię namiętnie zdjęcia kwiatom, ale nie tylko. Nie jestem zawodowym fotografem, nie jest to moje źródło utrzymania więc niektóre postanowiłam udostępnić do pobrania, żeby się nie kurzyły.
TUTAJ możecie je znaleźć. Całkiem za darmo do użycia według potrzeb :)
pozdrawiam
Emi
czwartek, 11 lutego 2016
Małe radości
To już prawie połowa lutego. Zimnem jeszcze zawiewa, ale jak słonko przygrzeje, to czuć już w powietrzu wiosnę. Wczoraj wieczorem ptaki ćwierkały niczym oszalałe. Mi też udało się pochwycić parę dowodów na to, że zima wycofuje się grzecznie za rogatki.
A poniżej informacja znaleziona na spacerze :) Dokładnie nie widać, bo wyblakło, ale chodzi o nie dokarmianie :)
A ja na wiosnę będę szyć :) Już od jakiegoś czasu szukałam odpowiedniego obrusu na stół. Niestety nic mi nie odpowiadało. Ani formatem, ani kolorem. Doszłam w końcu do wniosku, że trzeba zakasać rękawy, podłączyć maszynę i samemu sobie uszyć, to co by się chciało.
Przy okazji zakupu tkaniny na stół dorzuciłam dwa kawałki na poduszki. Wszystko w pięknych szarościach, czerniach i bielach. Cudeńka :) Już się nie mogę doczekać, żeby zrobić, to co sobie wymyśliłam.
Wiem, że szarości są wciąż na topie i wszędzie, co niektórym mogą się wydawać zbyt oklepane, ale zdecydowanie pięknie się prezentują jako... tło. Szary obrus również ma mi posłużyć jako baza pod serwetki, kolorowe bieżniki itp. Na pewno wkrótce pokażę, jak się prezentuje już gotowy :)
Jeśli chodzi o gwiazdki i szlaczki... no cóż, zakochałam się w geometrycznych wzorach i gwiazdkach. Zakup kawałka tkaniny na przebranie poduszek, to zdecydowanie najtańsza opcja, żeby móc spełnić swe marzenie :)
