EmiBox: mini meble

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą mini meble. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 31 sierpnia 2017

Do kolekcji emaliowanych naczyń dołączyło wiaderko :)

Pierwsze. Tak myślę, że pierwsze.

Emalia wciąż rządzi jeśli chodzi o mój mini świat :)

środa, 26 lipca 2017

Chyba ktoś tu szykuje śniadanie. Oj, będzie jajecznica z kurkami. Nie widzicie jajek? Bo właścicielka jeszcze ich nie przyniosła, właśnie po nie poszła oraz po masło. Po drodze pewnie nastawi wodę na herbatę, bo cytrynę już naszykowała.
Chmm... może się wproszę? Kubeczek drugi czeka na gościa.

Was natomiast zapraszam do nowego wyzwania wakacyjnego ArtPiaskownicy

http://art-piaskownica.blogspot.com/2017/07/temat-miniaturowy-swiat-edycja_25.html

PS. Kwiaty żywe :) i wiem, że cytryna tak średnio wyszła :P to się jeszcze poprawi ;)
#dollhouse

czwartek, 13 lipca 2017

Pokażę Wam dziś domek. Taki trochę mchem obrośnięty, trochę z patyków składany i kamyczków murowany. Domek pewnej bardzo małej wiedźmy, który dzieli niekiedy ze swoimi przyjaciółmi. To znaczy miała dzielić i miała mieszkać. Niestety mebli nie dowieźli. A nie dowieźli mebli, bo stolarz się z drzwiami opóźnił, okna też nie wykończone, że nie wspomnę o zdunie, który był, ale zapił no i piec nie pali, tylko dymi. Słabo, słabo. I pomyśleć, że ten stan w budowie trwa już ponad dwa lata...

Postanowiłam stworzyć dom na miarę moich wyobrażeń. Dom, który będzie wycyzelowany, z naturalnych materiałów. Jednym słowem perfekcyjny. I ta jego doskonałość mnie przerosła. Widząc jego braki i niedociągnięcia nijak nie kwapiłam się do wykończeniówki. Coś tam czasem niby zrobiłam - np. dywanik, czy kanapę. Coś tam czasem zakupiłam z myślą o wnętrzu. Ale jak ustawiać wnętrze, gdy brak "ramy", gdy krzywe są ściany?

I tym oto sposobem domek stał, marniał, czasem służył za budę dla kota i wiądł - dosłownie, bo mech użyty na dach wysechł na wiór i z zielonego zrobił się brunatny i kurzołapny. Otynkowane betonem (serio) ściany zaczęły się wykruszać i jakoś tak coraz bardziej trzymałam go z daleka od moich oczu. Moja wizja i cel z każdym dniem oddalała się coraz bardziej.
Aż pewnego dnia... i tu zaczyna się nowa historia.
Jest pełna mobilizacja.
Ambicje zostały obniżone.
Dzieje się! A co z tego wyjdzie zobaczycie już wkrótce :)

Mam dla Was parę zdjęć z domku z czasów jego świetności, a na końcu obecny stan prac budowlanych.

W obecnym momencie domek (ten obraz nędzy i rozpaczy w tle) prezentuje się tak:

Przypominam się, że można wbijać na fejsa blogowego oraz na instagrama szukać emilia_baczynska :)

środa, 11 stycznia 2017

Odpowiedź na pilne zapotrzebowanie z listu do Św.Mikołaja - łóżko z pościelą na rozmiar lalki B.

Tkanina w krateczkę akurat się trafiła ze skracanej pościeli dla pełnowymiarowego człowieka :D
W zestawie powstała kołderka oraz dwie poduszki - duża i mała :)
Lalki są zachwycone, prawie z łóżka nie wychodzą.

Krateczka załapała się na inspiracje ArtPiaskownicy:

http://art-piaskownica.blogspot.com/2016/12/printy-kratka.html

Tak więc, inspirujcie się i kratkujcie na zdrowie, a potem się pochwalcie, co tam wam wyszło :D

Jeżeli chodzi o łóżko, dość długo rozważałam różne sposoby jego wykonania. Głównie chodziło to, żeby było prosto i tanio. Stanęło na tym, że poszłam do składu budowlanego. Zakupiłam 1 kątownik do szklenia, 1 listwę maskującą szeroką i jedną w przekroju kwadratu. Wszystkie elementy drewniane. Po przycięciu do założonego wymiaru poskładanie łóżka było banalnie proste. Całą robotę odwalił lekko zaokrąglony na bokach, kątownik. Nie tylko wyszły ładnie brzegi łóżka, ale i miałam od razu gotowy spód do ułożenia na nim materaca (cienka gąbka obszyta delikatnym płócienkiem niebieskim - przymocowane na grubą tekturę).
Stelaż pomalowałam na biało. Na wezgłowiach dorzuciłam delikatne wzorki z dekupażem.

Nóżki były zbijane małymi gwoździkami, których i tak nie widać, gdyż są pod materacem.

Od spodu wygląda to mniej więcej tak:

Zadowolona lalka testerka:

sobota, 27 sierpnia 2016

Kanapa w paseczki chodziła za mną już od dłuższego czasu. Właściwie od momentu kiedy kupiłam tę piękną, klasyczną, szwedzką tkaninę :) Nie kojarzy wam się ze Szwecją? To błąd, ponieważ ten prosty styl, paski, jasne kolory, to nic innego jak inspiracja Carlem Larssonem, który był propagatorem, tak uwielbianego obecnie stylu skandynawskiego. W jego ilustracjach znajdziemy, to co tak kochamy - prostotę, naturalne materiały, jasne wnętrza, rośliny. Często sięgam po album z jego pracami, który wygrzebałam kiedyś na taniej książce, żeby się pozachwycać i zainspirować.

Tkaninę w paseczki też wygrzebałam - w koszu w szmateksie :) dosłownie za grosze. Wydaje mi się, że to była niegdyś zasłonka, obecnie jest moim dostawcą paseczków na różne rękodzieła :)
Natomiast dywanik utkałam na mini krośnie. Nad techniką tkacką muszę jeszcze popracować. Trzeba by się udać do przyjaciółki, która tka od dawien po porady praktyczne :)

Kanapa na razie nie ma swojego stałego miejsca. Chwilowo stoi w Małym Domku, który został tak przeze mnie nazwany ostatnio, gdy stwierdziłam, że jednak przydałby mi się większy. Duży Domek powstaje na razie jedynie w mojej głowie :) A Mały rośnie bardzo opornie i powoli. Są w nim jakieś kolosalne błędy, które sprawiają, że ciężko mi go wykończyć, z drugiej strony jest na tyle urokliwy, że żal mi go po prostu wyrzucić. Poniżej kilka zdjęć - kawałek stołu, jakieś garnki nie skończone na zarysie pieca i lokatorka przed przeróbką.