EmiBox: koty

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą koty. Pokaż wszystkie posty

środa, 9 października 2019

Pokażę Wam dziś kartkę przygotowaną w ramach podziękowań za opiekę nad koteczkiem :)
Koteczek, a właściwie kotka została zaopiekowana, na czas naszego urlopu, przez koleżankę (dziękuję, dziękuję, dziękuję).
Do stworzenia karteczki posłużyły mi papiery od Craft O`Clock, głównie te "kocie" :P
Karteczka jest nieduża i miała być miłym dodatkiem :)

Zanim przejdziecie do zdjęć pracy, zerknijcie jeszcze na słodkie zdjęcia naszej miziasto, przytulaśnej Panny Migotki :) należącej do tych kotów, które na stół nie wchodzą (przynajmniej kiedy ja patrzę :P), lawirują delikatnie między doniczkami z roślinnością, której nie obgryzają i po garach nie zaglądają. Mówicie, że takie koty nie istnieją? No to patrzcie! XD

A #kartka wygląda tak:

W ten zimny, jesienny czas, pamiątajcie, że są miejsca gdzie lato wciąż trwa :D

Zawsze pociesza mnie ta myśl ;)

pozdrawiam

Emi :)

poniedziałek, 22 lutego 2016

Nowe tkaniny wyjątkowo szybko zostały wykorzystane - jak na mnie :) Cierpliwie czekały, a i ja wykazałam się wyjątkową cierpliwością i poczekałam na czas, kiedy będę mogła na spokojnie usiąść do maszyny i poświęcić poduszkom tyle czasu ile będą potrzebować, żeby uszyć je porządnie, wykończyć jak trzeba. Moja cierpliwość skończyła się po przeszyciu ostatniej pętelki, szybko je ubrałam i pobiegłam po aparat. Powinnam była je jeszcze przeprasować. Na żywo wyglądały dobrze, ale na zdjęciach trochę widać, że przydałoby się im żelazko :)
Dobrze, że chociaż obrus wyprasowałam. Tak, tak, nie tylko poduszki były szyte.

Oprócz zakupionych materiałów, wygrzebałam niebieskie paseczki skandynawskie. Uwielbiam je :) Kupiłam kiedyś kawał bawełnianej zasłonki w ten wzór, w sklepie na wagę i tak po kawałku odcinam.
Poduszki szyłam najprostszą metodą - na zakładkę, bez żadnych zapięć, zamków, guzików :)
Jeżeli chodzi o kolory, to najbliżej chyba tym na zdjęciu ze stołeczkiem-drabiną. Swoją drogą ten stołeczek, to jedna z wygodniejszych i praktycznych rzeczy z Ikei.

A teraz seria zdjęć z nowym obrusem. Szarym. Szukałam czegoś gotowego, ale nic mnie nie zadowalało. Albo w dziwne wzorki, albo gładkie w dziwne kolorki. A szary jest idealny jako baza pod podkładki, kolorowe bieżniki, serwety... jak go koty nie zmemlają, to będzie dobrze służył :)

A na koniec 1/2 kota domowego. Jaskier wprawia się w złodziejskim fachu. Poniżej widać, jak mi próbuje ukraść centymetr! Wczoraj wyniósł chodniczek z łazienki, a w zeszłym tygodniu, pod moją nieobecność przytargały skądś moją bluzę i upchnąwszy ją pod stołem spały na niej - oba. Mój małżonek stwierdził, że się stęskniły za panią i potrzebowały poczuć moją bliskość więc im ją zostawił :) Utrapieńce!

Podobno koty nie przywiązują się do ludzi. Nie wiem kto rozsiewa takie bzdury. Nasza kocica w zeszłe wakacje została na weekend odstawiona do babci, jak zrobiliśmy wypad nad morze. Pierwszą noc spała na zewnątrz tak, żeby mieć oko na furtkę, co by nie przegapić, jak wrócimy. A mnie całą noc dręczyły koszmary, że ktoś mnie szuka, aż w tym śnie zobaczyłam kotełe, która w końcu mnie znalazła, upewniła się, że żyję, uspokoiła się i mi też dała spać w końcu.

Kocica jest oazą łagodności*, wszystkie kwiatki są przy niej bezpieczne. A ten Młody, to mi nawet kaktusa potrafi użreć. A jak przechodzi obok doniczek, to zawsze musi łapą pacnąć w liścia.

*myszy, nornice, ptaki i krety mają inne zdanie na ten temat.

sobota, 2 stycznia 2016

No to się posypało - białe z nieba. Prawdziwa niespodzianka na pierwszy dzień nowego roku. No kto by się spodziewał, że tak nas zaśnieży? :) No dobra, może nie jest to zima stulecia (na szczęście) ale śnieg w okolicach Wrocławia to zawsze wydarzenie ;P

W tym roku żadnych postanowień noworocznych. W zasadzie nigdy ich nie praktykowałam jakoś szczególnie, ale obecnie z premedytacją postanowiłam się nie stresować, że cokolwiek muszę. Dzięki temu w grudniu będę patrzeć optymistycznie w przyszłość, a nie zastanawiać się gdzie nawaliłam, czego nie zrobiłam. Mam zamiast tego listę, na której znajdują się rzeczy mniej lub bardziej pilne do zrobienia/zobaczenia/zdobycia - jak nie w tym roku, to następnym. Kilka pozycji z niej już wypadło :) no i pojawiły się nowe.

Ponieważ, to okres około świąteczny pozwolę sobie pochwalić się swoją choinką. Drugi rok już mamy żywą. W tym roku stanęła na wysokości stołeczka, żeby zbytnio nie kusić naszego młodego kocurka.
Jestem z tych osób co uważają, że kot kotem, ale choinka musi być, a zwierz się dostosuje :) Kocica miała stosunek "olewający" do drzewka - zarówno w tym, jak i w zeszłym roku. Natomiast Młody jest bardziej narwany. Po dwóch dniach stwierdził, że czas na bliższe zapoznanie i od tamtego czasu systematycznie nam ją rozbiera i otrząsuje z igieł. Widzieliście kiedyś trenującego boksera? To on tak robi, staje na dwóch łapach i boksuje bombki. Przewidująco na dole wiszą tylko plastikowe :P

A choinka jest dokładnie taka, jak lubię - kolorowa, błyszcząca i pełno na niej muchomorków różnego rodzaju. W te zaopatruję się zazwyczaj na jarmarku wrocławskim - co roku jeden, zawsze inny :)

A gwiazdkowy Mikołaj w górnym rogu pochodzi z pracowni ceramiki 4sztuki, która mieści się na Jagiellończyka we Wrocławiu. Dziewczyny mają tam fajne rzeczy w jeszcze fajniejszych cenach i zawsze na przedświątecznym jarmarku Nocy Nadodrza coś u nich wygrzebię ciekawego :) Zajęcia z ceramiki też są na mojej liście do zrobienia, ale mogą poczekać do emerytury ^^

Od jakiegoś czasu staram się, żeby co roku wysyłać tradycyjne kartki. Takie lubię najbardziej. O kartkach tegorocznych już pisałam :) więc pokażę tylko mój kącik z tymi które dostałam :)

A przy nich muchomorki :) Kolejne :) I Lord Vader mojego męża. Wygrał go w promocji na jednej ze stacji paliw. W tym roku będę się pieczętować Vaderem zamiast podpisu, ha ha ha ;p
A propos Gwiezdnych Wojen. Miałam dylemat, co sprezentować młodzieży rodzinnej, dostali po ręcznie malowanym kubku. Min. z motywem Star Wars ;)

Zostając w klimacie świąt przedstawiam jeszcze mój stroik. Zrobiony w ekspresowym tempie piętnastu minut z tego co udało mi się złapać w przelocie. Nie wyszedł na tym źle :)

W okresie przed świątecznym powstało kilka szydełkowych śnieżynek i dzwoneczków na choinkę. Ale się zgapiłam i nie mam ich zdjęć. Niewiarygodne! Po prostu nie zdążyłam.

To na koniec pragnę życzyć wszystkim twórczego roku (sobie też)!
I jeszcze parę zdjęć zimy, Wrocławia i kotów.

poniedziałek, 14 grudnia 2015

No jak inaczej, jak nie cudem nazwać to, że moja manufaktura kartek świątecznych wyrobiła się w tym roku przed Wigilią? Ba, wygląda na to, że wkrótce wyruszą w Polskę oraz świat i być może otrą się o Święta bliżej niż dalej - jak to bywało co roku :D
Jest wiele pięknych kartek, ale nie byłabym sobą, gdybym nie wymyśliła własnej :)

A do każdej dorzucam tego rocznie pierniczka :) Bez obaw, nie zepsuje się, ani nie wykruszy, to taki specjalny piernik, którego będzie można posadzić na straży lodówki, żeby nie przedobrzyć z jedzeniem :)

PS. Wcale nie była to łatwa praca, Szkudnik biegał i przeszkadzał, jak tylko mógł... tzn. pomagał według kociej wyobraźni o pomocy ;)

Jeszcze pieczątka na tył... i pozostaje usiąść i napisać życzenia. To dopiero będzie wyzwanie :)

niedziela, 27 września 2015

Chodzę i zbieram kasztany w kieszeń.
To już na pewno przyszła jesień.
Kusi mnie pudło z koralikami
nie będę się nudzić wieczorami...

Stop! Żadnych rymów, brrr. Znikłam stąd na długi czas. Jest to u mnie całkiem naturalne w okresie letnim, kiedy po prostu brak czasu na to by usiąść i podziergać, coś uszyć. Niby można się rozłożyć w słoneczny dzień na trawce, ale przy tegorocznych upałach ożywałam dopiero po zmroku, jak już trzeba było kłaść się spać. Nic na to nie poradzę, że klimatycznie jestem zwolennikiem północy. Skwar i żar lejący się z nieba sprawia, że przestaję funkcjonować.
A lato było w tym roku piękne.

Mam nadzieję, że rozkładanie warsztatu pójdzie mi sprawnie i wkrótce będę mogła pokazać coś nowego. Na dziś mam dla was krótkie zestawienie fotograficzne ostatnich miesięcy. Na rozgrzewkę.
W wielkim skrócie...

W prawym górnym rogu jest zdjęcie różaneczników z arboretum w Wojsławicach. Jeśli będziecie mieli okazję pojechać tam w okresie ich kwitnięcia to gorąco polecam - widoki niezapomniane. Pamiętajcie tylko, że na Dolnym Śląsku szybciej kwitną niż w innych regionach kraju.

W czerwcu zdążyłam nastawić orzechówkę. Nabrała już głębokiego ciemnego koloru. Na świąteczne przejedzenia będzie idealna. Oprócz tego mam jeszcze syrop z pędów sosny, syrop z mlecza, który w tym roku był moim numerem jeden do sałatek, nalewkę z czosnku niedźwiedziego - zabójczy zapach i smak, ale ponoć samo zdrowie. Nawet bakterie i wirusy uciekają, jak ją wyczują. I suszoną pokrzywę na herbatki jesienne, gdy już rozpocznę sezon na podgrzewany dzbanek.

Popełniłam jeden mini ogródek oraz odkryłam zalety betonu szybkowiążącego.

Na specjalne życzenie zrobiłam na szydełku Miniona. Wyszedł trochę koszmarnie, ale i tak cud, że znalazłam, nie u siebie, jakąś włóczkę i szydełko.

No i pchnęłam do przodu jedną moją pracę, nad którą siedzę w wolnej chwili. Okno witrażowe z muchomorkiem bardzo lubię :)

Natomiast bonsai mniejsze od mojej dłoni całkowicie mnie zaskoczyło. Na Festiwalu Kwiatów w Książu. Gdyby się ktoś wybierał za rok doradzam zakup biletów przez internet - wyjdzie taniej i nie trzeba stać w ogromnej kolejce do kas.

No i lato to czas podróży - tych bliskich i dalszych. Po raz kolejny przekonałam się, że odkrywanie okolicy, to niekończąca się zabawa oraz, że Polska to przepiękny kraj. Tradycyjnie zaliczyliśmy Bałtyk, w krótkim wypadzie, a urlop spędziliśmy na Podlasiu. Dłuższa opowieść na pewno gdzieś się pojawi, bo ten wschodni region jest przepiękny i bardzo egzotyczny dla nas. No i mam całą masę zdjęć :)

A kotki przyjaciółki z łódzkiego. Śliczne bestie.

Na koniec pokażę wam moją lodówkę. Z zewnątrz oczywiście.

Zawsze mieliśmy dylemat jakie pamiątki przywozić z wakacji. Jako, że nie lubię durnostojek, kurzołapków, czy jak je tam zwać, postawiliśmy na magnesy. Dzięki temu codziennie patrzę sobie na nie i wspominam te wszystkie miłe chwile urlopowe, czy wypadowe. To na prawdę dobry patent na poprawę nastroju, od razu robi się cieplej na sercu.

Czasem magnesiki dostajemy w prezencie, bo np. w Indiach nie byliśmy my, tylko bliskie nam osoby. Ale to też jest miłe, bo patrząc na słonia myślę sobie zawsze, że taka wyprawa na koniec świata nie jest niemożliwa :)

PS. Poza magnesami przywozimy jeszcze regionalizmy, najczęściej spożywcze :P

Macie jakiś swój ulubiony rodzaj pamiątek z wakacji? Półkę z trofeami, na którą lubicie popatrzeć przed snem? Koszyk pełen zdobyczy wyzbieranych na plaży, czy w lesie - ładny kamyczek, szkiełko kolorowe obrobione przez fale, piórko w kropki, ciekawie zakrzywiony korzeń? Czy należycie do tych osób, które przywożą jedynie wspomnienia?

niedziela, 28 grudnia 2014

Chciałabym życzyć Wam wspaniałych Świąt Bożego Narodzenia, ale ciut już za późno. No nie wyrobiłam się :) a starałam się jak mogłam! No nic, życzę zatem najlepszego w Nowym Roku 2015 i mam nadzieję, że znajdę więcej czasu na nowe wpisy. A może nie? Może powinnam życzyć sobie i wam, tak ekscytującego i pełnego niespodzianek (pozytywnych) życia, że zabraknie czasu na wirtualne bytności :)

Podsumowaniem tego okresu około świątecznego niech będzie poniższa tablica z fotkami. Prawie każde zdjęcie mogłoby być zajawką osobnego wpisu. Mogłoby być ... może niektóre doczekają się rozwinięcia, ale nic nie obiecuję :)